 HMS E20 bliźniaczy do E26 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1914 |
| Wodowanie |
1915 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
3 października 1915 |
| Wycofanie ze służby |
6 lipca 1916 |
| Los okrętu |
zagubiony |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działko 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E26 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1914–1915 w William Beardmore and Company, Glasgow. Okręt został wodowany na jesieni 1915 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 3 października 1915 roku pod dowództwem Lt. E. W. B. Ryana. Okręt został przydzielony do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich. Podobnie jak HMS E25 okręt był zamówiony przez Marynarkę Imperium Osmańskiego.
6 lipca 1916 roku okręt zatonął na Morzu Północnym. Cała załoga zginęła.