HMS E20 bliźniaczy do E44 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
8 stycznia 1915 |
| Wodowanie |
21 lutego 1916 |
| Wejście do służby |
18 lipca 1917 |
| Wycofanie ze służby |
13 października 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działo 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E44 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1915–1916 w Swan Hunter, Wallsend. Okręt został wodowany 21 lutego 1916 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 18 lipca 1917 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Cdr. Henry P. Hughes.
W 1916 roku należał do Dziesiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (10th Submarine Flotilla) stacjonującej na rzece Tees.
13 października 1921 roku okręt został sprzedany firmie South Wales Salvage Co.