HMS E42 bliźniaczy do E54 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1 lutego 1915 |
| Wodowanie |
30 marca 1916 |
| Wejście do służby |
1 maja 1916 |
| Wycofanie ze służby |
14 grudnia 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| działo 76 mm | |
| Wyrzutnie torpedowe |
pięć kal. 450 mm |
| Załoga |
31 |
HMS E54 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1915 - 1916 w William Beardmore, Dalmuir, gdzie okręt został wodowany 30 marca 1916 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 1 maja 1916 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Cdr. Robert Raikes.
W 1916 roku należał do Dziewiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (9th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich.
21 sierpnia 1916 roku okręt podwodny E54 w czasie akcji na Morzu Północnym zatopił niemiecki okręt podwodny SM UC-10. 1 maja 1917 roku zatopił kolejny niemiecki okręt SM U-81, z załogi którego nikt nie przeżył.
14 grudnia 1921 roku został sprzedany firmie Petersen & Albeck.