HMS E42 bliźniaczy do E53 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1 lutego 1915 |
| Wodowanie |
30 stycznia 1916 |
| Wejście do służby |
1 marca 1916 |
| Wycofanie ze służby |
wrzesień 1922 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działko 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E53 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1915–1916 w William Beardmore, Dalmuir, gdzie okręt został wodowany 30 stycznia 1916 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 1 marca 1916 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Cdr. John B. Glencross.
W 1916 roku należał do Dziewiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (9th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich.
6 września 1922 roku został sprzedany firmie Beard.