 HMS E20 bliźniaczy do E30 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1 grudnia 1914 |
| Wodowanie |
29 czerwca 1915 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
1 listopada 1915 |
| Wycofanie ze służby |
22 listopada 1916 |
| Los okrętu |
zatopiony przez miny |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działo 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E30 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1914–1915 w Armstrong Whitworth, Newcastle upon Tyne. Okręt został wodowany 29 czerwca 1915 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 1 listopada 1915 roku pod dowództwem Lt. Cdr. G. N. Biggsa. Okręt został przydzielony do Ósmej Flotylli Łodzi Podwodnych (8th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich.
W 1916 roku należał do Dziewiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (9th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich.
22 listopada 1916 roku w czasie patrolu na Morzu Północnym w okolicach Orford Ness u wybrzeży Suffolk, E30 wpłynął w pole minowe. Okręt zatonął, nikt z załogi nie ocalał.