HMS E42 bliźniaczy do E49 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
15 lutego 1915 |
| Wodowanie |
18 września 1916 |
| Wejście do służby |
14 grudnia 1916 |
| Wycofanie ze służby |
12 marca 1917 |
| Los okrętu |
zatopiony |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działko 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E49 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1915–1916. Został zbudowany w Swan Hunter, Wallsend. Okręt wodowano 18 września 1916 roku, rozpoczął służbę w Royal Navy 14 grudnia 1916 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. B. A. Beal.
12 marca 1917 roku okręt wszedł w pole minowe postawione 2 dni wcześniej w okolicach Szetlandów prawdopodobnie przez niemiecki okręt podwodny SM UC-76. Nikt z załogi nie ocalał.