HMS E42 bliźniaczy do E48 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia |
Fairfield Shipbuilding and Engineering Company, Govan |
| Położenie stępki |
1915 |
| Wodowanie |
2 sierpnia 1916 |
| Wejście do służby |
luty 1917 |
| Wycofanie ze służby |
13 października 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działko 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E48 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1915–1916. Budowę rozpoczęto w Fairfield Shipbuilding and Engineering Company, Govan, gdzie okręt został wodowany 2 sierpnia 1916 roku, a dokończono w William Beardmore, Dalmuir. Rozpoczął służbę w Royal Navy w lutym 1917. Pierwszym dowódcą został Lt. Cdr. F.H. Taylor.
Po zakończeniu działań wojennych okręt był używany jako okręt-cel w 1921 roku.
W lipcu 1928 roku okręt został sprzedany firmie Cashmore.