HMS E20 bliźniaczy do E43 | |
| Typ | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
22 grudnia 1914 |
| Wodowanie |
11 listopada 1915 |
| Wejście do służby |
29 lutego 1916 |
| Wycofanie ze służby |
3 stycznia 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany, zatonął 25 listopada 1922 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
673 tony (wynurzony), |
| Długość |
55 metrów |
| Zanurzenie |
4,6 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki Diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM | |
| Prędkość |
15,25 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| pięć wyrzutni torpedowych 450 mm | |
| Wyposażenie | |
| działo 76 mm | |
| Załoga |
31 |
HMS E43 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1914–1915 w Swan Hunter, Wallsend. Okręt został wodowany 11 listopada 1915 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 29 lutego 1916 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Cdr. Vincent M. Cooper.
W 1916 roku należał do Dziewiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (9th Submarine Flotilla) stacjonującej w Harwich.
19 stycznia 1917 roku w czasie patrolu na Morze Północne w okolicach Harwich HMS E43 zderzył się z okrętem HMS E36. Nikt z załogi E36 nie ocalał.
3 stycznia 1921 roku okręt został sprzedany firmie South Wales Salvage Co. 25 listopada 1921 roku w czasie holowania okręt zerwał się z holu i zatonął w okolicach St. Agnes Head w Kornwalii.