2C-B

2C-B
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C10H14BrNO2

Masa molowa

260,13 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

66142-81-2

PubChem

98527

DrugBank

DB01537

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

2C-B – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C, pochodna fenyloetyloaminy. Jest substancją kontrolowaną, zaliczaną do wykazu I (Schedule I) według klasyfikacji DEA.

Pierwszy raz zostało otrzymane przez Alexandra Shulgina w 1974 roku. Zgodnie z PIHKAL dawkowanie 2C-B waha się w przedziale 12–24 mg doustnie, a czas działania wynosi 4–8 godzin. Efekty działania tej substancji obejmują podniesienie nastroju i humoru, euforię, pobudzenie psychiczne i fizyczne, intensyfikację bodźców zewnętrznych, zmiany emocjonalne, efekty wizualne i głębokie zmiany percepcyjne. Do występujących negatywnych odczuć należą między innymi mdłości, wymioty, lęk, drżenie, szczękościsk i dezorientacja.

2C-B jest częściowym agonistą receptorów serotoninowych 5HT2A, 5HT2B oraz 5HT2C.

Synteza

Od czasu pierwszego otrzymania 2C-B opracowano metodę syntezy tej substancji. Alexander Shulgin opisał w PiHKAL syntezę 2C-B, w której wyjściowym substratem jest 2,5-dimetoksybenzaldehyd. Składa się ona z 3 etapów. Substratem ostatniego z nich jest 2C-H, które może być użyte również do syntez innych związków z rodziny 2C.

Synteza 2C-B z 2,5-dimetoksybenzaldehydu

Stan prawny w Polsce

W roku 2005 związek został wpisany na listę substancji psychotropowych w grupie II-P obejmującej substancje o niewielkich zastosowaniach medycznych i o dużym potencjale nadużywania, które mogą być stosowane w celach medycznych, naukowych i przemysłowych.

Zobacz też